ความรักนั้นเป็นสิ่งสวยงาม
แค่ได้รับรุ้ก็มีความสุขแล้ว
เวลวเห็นคนอื่นนั้นมีความสุขนั้น
จะต้องหันมามองตัวเองอยู่ทุกทีไม่รุ้ว่าทำไม
แล้วก็ได้แต่คิดว่าทำไมเราไม่เป็นแบบนั้นมั้ง
แต่เราก็ไม่ได้น้อยใจตัวเองแต่คิดในแง่ดีต่างๆๆว่า
คงมีบ้างคนอิจฉาเราก็เป็นได้เราจึงอยุ่ได้จนถึงทุกวันนี้
อยุ่แบบนี้และต้องอยู่ต่อไปให้ได้แม้จะเจ็บมากก็ตาม
แต่เราก็พร้อมจะยอมรับความเจ๊บนั้นอย่างเต็มใจ